Hier zijn we dan… een allerlaatste verslag over de wonderlijke Gaudi. Misschien eerst een tragische noot. Gaudi was niet enkel een fantastische architect die niet in zijn tijd paste, maar minstens een even uitzonderlijk figuur. Gaudi is weliswaar 73 jaar geworden, maar hij is overleden door een aanrijding met een tram. De tram stopte niet. Tevens wilde geen enkele taxi hem naar het ziekenhuis voeren omdat hij zo sjofel gekleed was. Eenmaal men achter zijn identiteit was gekomen, weigerde Gaudi overgebracht te worden naar een beter ziekenhuis. Palau Güell is een door Gaudi ontworpen herenhuis. Het geeft je ook meteen de hoge indruk van een herenhuis. In de gevel zijn twee grote poorten. Deze worden vroeger gebruikt om gasten binnen te laten die arriveerden in paardenkoets. Ik vind het huis nietszeggend langs buiten. Je kan totaal niet zien wat te verwachten. Ik heb achteraf gelezen dat het gebouw in 2009 een grondige renovatie onderging omdat het is gebouwd uit een redelijk zwakke steen. Dit kan wel kloppen, want de audioguide begon vrolijk te vertellen over de kelders, maar deze waren volledig afgesloten. Je kon zelf geen trap naar beneden gluren, dus geen idee of ik iets gemist heb… Het is opnieuw een gebouw dat echt niet op je lijst mag ontbreken! Weeral zo anders. De kamers zijn vrij donker in het ganse gebouw.

Er zijn enkel uitdrukkelijke plantenversieringen zoals in Casa Vicens. De mooiste kamer hier vond ik de kamer van het orgel. De kamer is centraal in het huis en in de vorm van een vierkant. Als je even wacht, speelt er om de zoveel tijd ook orgelmuziek. Ik werd er stil van. Een enorm mooie setting voor de muziek, die ook erg goed weergalmde. Je kan vanuit deze kamer ook goed zien hoe hoog het huis is. De plafonds mogen er ook wel zijn. Het toppunt van het bezoek is echter zeker en vast het dak. Ik vond het het allerfijnste dak van alle Gaudi gebouwen, en dat wil wat zeggen. Het is ten eerste verrassend want je kan vanop de grond aan de straatzijde, niets van het dak zien. Wanneer je binnenkomt staat er wel een grote maquette dus er worden meteen verwachtingen gekweekt 😊 Op het dak staan opnieuw allemaal schoorstenen. Hier herinner ik me inderdaad dat de audioguide vertelt hoe fragile de stenen zijn. De vloer van het dak loopt scheef, dat is ook wel een ervaring. Visueel ziet het er goed uit, want het zorgt voor een perfecte overgang. Maar toch, hier is opnieuw over nagedacht! Ik vond de details op de schoorstenen oneindig interessant. Net zoals de variatie tussen de mozaiëken. Maar het uitzicht vanop het dak draagt tot bij tot waarom dit mijn favoriete dak is: Nog een kleine opmerking: de kathedraal van Barcelona heb ik niet besproken. Ik vond er niets aan. Het welmde van de toeristen. In de binnentuin werden er zwanen op een miniperkje gestompt ter entertainment, waar vele toeristen foto’s van stonden te nemen. Maar bovendien, nergens was men zo onvriendelijk als daar. Ik had alle dagen in Barcelona een sjaal meegesleurd voor moest mijn short te kort zijn voor binnen te mogen in een kerk. Nergens een probleem, mensen oh zo vriendelijk. Dus ik nam hem net die ene dag van de kathedraal niet meer mee. De vrouw aan de ingang trok me werkelijk uit de rij bij het binnengaan en zei dat ik niet binnen mocht. De volgende vrouw droeg een soortgelijke lengte en mocht wel binnen. Nog een volgende droeg iets korter en kreeg een sjaal van de kathedraal zelf om haar benen te bedekken. Pas na lang aandringen kreeg ik ook een sjaal zoals anderen. Je kan het een slecht moment noemen, maar het hele security team aan de ingang van de kathedraal gedroeg zich zo. Het was werkelijk de enige plaats waar je voelde dat de mensen zich  gigantisch ergerden aan toeristen. Dus wees voorbereid. Het gebouw zelf vond ik ook veel mooier langs buiten. De andere kerken in de gotische wijk moeten zeker niet onderdoen! De kathedraal is gratis op bepaalde uren. Tegen betaling is het bezoek echt de moeite niet.